Korona Himalajów i Karakorum
[edytuj] korona Himalajów plus Karakorum
- 4 października 1979 - Lhotse drogą klasyczną spośród Andrzejem Czokiem, Andrzejem Heinrichem plus Januszem Skorkiem w zakresie wyprawy Klubu Wysokogórskiego spośród Gliwic, zespół alpejski, bez tlenu
- 19 maja 1980 - Mount Everest nową drogą spośród Andrzejem Czokiem
- 15 października 1981 - Makalu nową drogą, pierwsze danie solowe wejście w Nepalu, bez tlenu, zespół alpejski
- 30 lipca 1982 - Broad Peak drogą klasyczną w stylu alpejskim spośród Wojciechem Kurtyką oraz 17 lipca 1984 trawers całego masywu Broad Peak w stylu alpejskim spośród Wojciechem Kurtyką, bez tlenu
- 23 lipca 1983 - Gasherbrum I, nową drogą wraz spośród Wojciechem Kurtyką, zespół alpejski, bez tlenu
- 1 lipca 1983 - Gasherbrum II, nową drogą wraz spośród Wojciechem Kurtyką, pierwsze danie wejście wschodnią granią, zespół alpejski, bez tlenu
- 21 stycznia 1985 - Dhaulagiri, pierwsze danie zimowe wejście, wraz spośród Andrzejem Czokiem, bez tlenu
- 13 lutego 1985 - Cho Oyu, zimowe wejście wraz spośród Andrzejem Heinrichem, południową ścianą, bez tlenu
- 13 lipca 1985 - Nanga Parbat, nową drogą, towarzyszyli mu Carlos Carsolio, Andrzej Heinrich plus Sławomir Łobodziński, wschodnim filarem, bez tlenu
- 11 stycznia 1986 - Kangchenjunga, pierwsze danie zimowe wejście, wraz spośród Krzysztofem Wielickim, bez tlenu, od czasu południowej strony
- 18 lipca 1986 - K2, nową drogą (środkowym filarem południowej ściany - droga aż do dziś nie powtórzona!) spośród Tadeuszem Piotrowskim, zespół alpejski, bez tlenu
- 10 listopada 1986 - Manaslu, nową drogą, w stylu alpejskim spośród Carlosem Carsolio plus Arturem Hajzerem, bez tlenu
- 3 lutego 1987 - Annapurna I, pierwsze danie zimowe wejście spośród Arturem Hajzerem, bez tlenu, od czasu północnej strony
- 18 września 1987 - Shisha Pangma, nową drogą, w stylu alpejskim spośród Arturem Hajzerem, bez tlenu, zachodnią granią